W szkole nagły alarm

„W szkole nagły alarm bojowy. Pobieramy z magazynu cekaemy, erkaemy, ostrą amunicję i granaty. Jako pluton piechoty mamy wraz z innymi oddziałami zająć stanowiska obronne na północ od Mławy, w rejonie rozwidlenia dróg wiodących do Janowa i Purgałek. Zadanie osłona przed ewentualnym uderzeniem z kierunku Nidzicy.
Siedzieliśmy już na samochodach, gdy odwołano alarm. Wracamy do normalnych zajęć. Niby nic się nie dzieje, ale jakaś groza wisi w powietrzu. Przypominają mi się własne wątpliwości z okresu pobytu na Zaolziu i sceptyczna wypowiedź kapitana Włodarskiego w sprawie ilości dyspozycyjnego sprzętu pancernego. W ogólnym uniesieniu patriotycznym lepiej jednak nie ujawniać swoich nastrojów, mógłbym zostać posądzony o defetyzm.
Od połowy maja przebywamy na obozie w Okuniewie, opodal Miłosny. Przymaszerowaliśmy tu pieszo z Modlina. Nie byto tak ciężko jak w putku manewrowym. Dźwigało się bowiem jedynie karabiny, resztę zaś wyposażenia przewieziono samochodami.
W pierwszej dekadzie czerwca pod wodzą kapitana WcryhaDarowskicgo ruszamy w dwutygodniowy objazd po Polsce. Naszym hotelem jest wagon pulmanowski trzeciej klasy z twardymi drewnianymi siedzeniami.“(1)