„Maria spotyka się z nauczycielką z Grodziska. Nazywa się Kowalczykowa, pracuje w „komórce" zajmującej się uwalnianiem więźniów. Do nas nie chce przychodzić ze względów konspiracyjnych. Umawia się tylko z Marią, zawsze w innym miejscu. Wzięła pieniądze najpierw dla gestapowca, potem dla sekretarki na Pawiaku, wreszcie znów dla gestapowca. Po każdej wypłacie Ziutka zbliża się do domu. Już ją wykreślono z listy, już przeniesiono do innej celi, jest coraz bliżej przy bramie więziennej...
Nareszcie oficjalna karta od Ziutki, pokreślona przez cenzurę Pawiaka numerami, pieczątkami. „Ich bin gesund"... Odpisywać można tylko po niemiecku. Jednocześnie nadszedł gryps z komórki Andrzeja
Dowiedzcie sią przez Krysią, czy aresztowany Fr. Różewicz, znal mnie tylko z widzenia. Nigdzie nie jeździłam. Mamunia i Tatuś chorzy, ciągle siedziałam w domu. Tak mówcie. Strzec się rewizji. Były dwa przesłuchania. Wsypa. Zaprzeczam do ostatka. Nikogo nie znam. O niczym nie wiem. Przysłać trucizną. Działać szybko.
Maszynę do pisania ukrywam w piwnicy. Jolka zanosi do Myszki gryps i cyjanek. Jeśli Ziutka ma cierpieć podobnie jak Irka, potem zginąć, niech skończy sama. Zawiadamiam Krysię. O Fr. Różewiczu nic nie wie.“(10)